|
|
|
|
|
سلام علیکم الیوم القم کن غادین و من جانب کل الرفگان نائب زیاره کنه. البارحه رفیج الارزشمند عزیزپور زنگ ضرب و فرمن ان فل جلسه فی باغهم برگزار یستی. انشاءالله الرفگان تشریف یجیبون. بکریه ازذتر فی هل باره مطلب اچتب الان وکت کم عندی. الرب نگهدارکم. |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||
|
|
|
|
|
اَسَلِّم عليكم اشلونكم؟ …زينين؟…بِ غم اتكونون.تعالو تِا فل كار اِنسَي و داك الكار دِا هو اِن مِن كل جريه فل واحد فل وبلاگ يُصحب باسم جريتِه و مِن افراد ديچ الجريه كمك ياخذ و وبلاگهم فعال يسونه. دي الايده من نامت دوست نا العزيز رحمان محمودي ال ذهني جت اِن فل وبلاگ چِا صاحب باسم سريخان و فكر اَسي شيتنن زين يستي اِن كل جريه فل وبلاگ اكون عندها. دانشگاهيه و افراد الباسواد ال من ديچ الجريه هم يگدرون فل وبلاگ جالب راه اندازيه يسون. يگدرون اسومت اهالي ديچ الجريه يچتبونهن و تاريخها و …مِن هِم اِسه شروع سوو. يا افراد ال اهالي جريتكم هم ارتباط احوو و آدرس وبلاگ جريتكم ال وبلاگ العربخانه رونوه تِا لينكه برقرار يستِي.الرب ياكم يكون |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||
|
|
|
|
|
آن روز كه از مرزه به نوزاد برفتم ز پي درس و كتاب و ادب و علم و گرفتم دو سه دفتر ، قلمي پاك كني تا كه شوم همره و همدرس بقيه. چو فتادم به ره از «مرزه» بسي راه نمودم طي و «نوزاد» نديدم ، چه ره دور و درازي كه ببايد همه روز اين همه ره را به دو پايم بروم مثل بقيه. بعد چندي چو رسيديم به نوزاد بديدم كه يكي مدرسه اي با دو سه اوتاق و يكي سالن طولاني و چون برف سفيد و به نظر خوب چو قصر آمد و بهتر زبقيه. بود آويز به ديوار يكي زنگوله اي پهن چو زنگوله اشتر كه صدايش همه جا پخش شد بعد همه در صف خود جاي گرفتيم و مرتب چو سفيدال ، همه ساكت و بي حركت و دل در تپش و چشم پر از شادي و شور و شعف و گوش به فرمان معلم كه چه مي گويد و راه و روش علم و ادب را به چه ترتيب ببايد برويم و به چه شيوه قلمي دست بگيريم و نويسيم و چگونه بتوانيم بخوانيم كتابي و حسابي و ورق مثل بقيه. اندر آن مدرسه استاد گرانقدر و عزيز ، آنكه ز لطفش همگي خرم و شادان و من اين روز كه اول قدم خود به ره علم و حقيقت بنهادم دل پر مهر و صفايش چو بديدم ز پي يافتن حق ز همه دل ببريدم بشدم يكسره شيداي حقيقت چو بفيه. چه بگويم ز صفا ، عاطفه و الفت «زنجاني» ما ، رشته مهرش به دل پير و جوان ، خرد و كلان ، بهر همه دل نگران بود و شريك غم و شادي ، چو برادر ، خودي و در دل ما بود و بماند به ابد چ.نكه دلش مركز انوار خدا بود و پر از مهر و وفا بود و زماني كه ز نوزاد به جاي دگري رفت، همه دلزده و بي دل و افسرده بمانديم و غمين مثل بقيه. |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||
|
|
|
|
|
بيا تَه هُنشي بَرِ مو سلمه ضرر نِدَرِدهسُوزي ها رَ اونجه بِنِه خلمه خطر نِدَرِده هنشي و گوش اَمّو دِه چونكه تو رَ دوست مِدَرُم حرف رفيق جون بجون بُر تِه ضرر نِدَرِده مهر و صفا تِه اَمّو دِه مهر و صفامو اَتِه دُم در اين فضاي پر صفا غصه اثر نِدَرِده وخي كه دِير مي شوِه خَالو اسير مي شوِه ميوه كه دِير چيده شِد چندو ثمر نِدَرِده غم ز دلُم بِرفته يِه چون رمضو بيومده از رمضو بگو خبر كسي خبر نِدَرِده؟ اّلو اَلّو بُر چه ز غم نَاله كني ناله حنانه كني؟ ناله كسي موكنه كه حق رَ به بر نِدَرِده
ومّو گويه سهم آسيابو چه بُد تاج شاهو ملك اربابو چه شد بِر چه مايو غمزده آيِم ز غم ومّو گويه چيست نرخ بيش و كم هر كه او در زندگي غم دَرِده در شناسايي حق كم دَرِده چون خدا ما رَ هميشه يار بُد هر چه آيِه بهر ما هنجار بُد هر كه اينجِه آيِده روزي مِره هر گلِ با رنگ و بو مي پژمره مو ز غمدارو شكايت موكونم حرف شادو رَ حكايت موكونم چونكه غمدارو ز خو بيگانه يَن روز و شو در فكر مشتي دانه يَن موگوم اين دل بچي پر از بلا بُد مگر با رمز دل نا آشنا بُد غم دل بار بدبختي نخوا بُد چنو كه سد خوشبختي نخوا بُد دل مو بي قرار آدِه خدايا هميشه در فرار آدِه خدايا
|
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام ! ايش احوالكم ؟ طيارين ؟ دراويخ ؟ …دلگير خو ما تستون ؟ الحمدلله.كلشتل اتفكر ازد عل فكري ما يجي ان كل جور ال هو اراد في زندگيت نا هدف ال مهم تعيين انسيه و في هنداك الباره پيش نغدي . اگر كل واحد بهترين هدفه مشخص يسيه و يتفكر ان داك الهدف چِا محقق يستي ، بزرگترين جدم في زندگيته لاگت . هدف ال مهم اراد يگدر زندگيت الآدمي دگرگون يسيها . في نظركم مهمترين هدف في الزندگيه ، ايش هو ؟ هل كار هو ان اگر انجام ينعتي في الزندگيه خيلي موثر هو و بقول المعروف زندگيت الآدمي از اين رو به آن رو يسيها ؟ منظوري من الزندگيه فقط زندگيت الدنيا مهي ، بلكه هم زندگيت الدنيا و هم بعد الموت . واقعا ايش اتگولون في هل الباره ؟ نظركم اچتبوه . هدفنا المهم ايش هو ؟ بخشو …علي الرب سبرتكم |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام عليكم حيلّ جدمكم علي العين ! صُفه جايبين! العمر خيلي تند يعبر . اراد من كل لحظات عمرنا بهترين بهره برداريه انسي. كل واحد ال ازد من عمره استفاده سَوَ و في شخصيته زيِّد برنده مستي. حيف هو ان وكت موتنا في اول درب الزندگيه انكون. تعالو تا جدمات ان ابلند نلگت. جدمات ان اصغار كافي مهن. بقول داك الشاعر: همت بلند دار كه مردان روزگار با همت بلند به جايي رسيده اند گت واحد ايدنا ما يجرها. خودنا اراد حركه انسي. كل واحد الگام و غده و فتن پيروز هو. كل واحد الگعد و منتظر چان ان واحدن اُغد يجي و يِوَديه …في همِان يطله…واحدن عل درده ماياكل……اچّان گومو تا نغدي ان الوكت تنگ هو…علي ياركم !اين قافله عمر عجب مي گذرد درياب دمي كه با طرب درگذرد |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام عليكم حالكم زين هو؟ سالم هستين؟ الحمدلله. هميشه خوش و خرّم اتكونون. فل مطلب كنت اريد اگول خدمتكم. اگر تگدرون كل يوم خاطراتكم اچتبوهنه في الكامپيوتر يا في فل دفتر. جالب هو. هم تمرين چتب و نويسندگيه هو و هم الخاطرات بعدا مثل فل تاريخ الي الانسان مفيد هن. اصلا بطي مهو. من همسّا شروع سوو. اعيالاتكم هام وادار سووهم ال چتب. انا من سنه 58 تقريبا جعد خاطراتي اچتبهن. الان ال رجوع اسي الي الخاطرات خيلي جالب هن. انشاءالله اريد چاپ اسيهن. و هم آرزوّاتكم اچتبوهن. اگر آدمي آرزوّاته يچتبهن به تجربه ثابت مستي ان محقق يستن. اليشن ضمير الناخودآگاه الآدمي يا كل الوجود مرتبط هو و مقدماتهن جور يسيهن. وقت الشيتنن آدمي يچتب ، زعمن خلق يسي فل شيتن و مقدمه الايجاد يستحب و تحقق يحوي. الچتب لاتنسونه. والسلام. الرب نگهداركم. اصغيركم كاظمي |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمدایوب کاظمی
|
|
||